R.I.P. Έφυγε από την ζωή ο Hubert Auriol γνωστός ως “Ο Αφρικανός”

Γράφει ο Βασίλης Ορφανός

Η οικογένεια του πενθεί το χαμό του Γάλλου πολυνίκη κερδίζοντας δύο φορές στις μοτοσυκλέτες το 1981 και 1983 και μία με αυτοκίνητο το 1992.

Αργότερα συμμετείχε στην μεγάλη οικογένεια του αγώνα  με την μεγάλη πείρα που κατείχε σαν αγωνιστικός διευθυντής. Με την πάντα σοβαρή του στάση, αλλά και σαν εμβληματική προσωπικότητα που ήταν, παράλληλα με την συνεχή του παρουσία στον αγώνα, ενέπνευσε πολλές γενιές αναβατών και οδηγών στο να πάρουν μέρος και να αγωνιστούν στην απόλυτη περιπέτεια του Πλανήτη.

Τα τελευταία χρόνια είχε εμπνευστή και υλοποιήσει με τον Γαλλικό κολοσσό της γνωστής εταιρείας λιπαντικών Motul την κατηγορία μοτοσυκλετών Original Motul  παρέχοντας την μεταφορά ενός ζευγαριού τροχών και ελαστικών, αλλά και μέσω των ειδικών κουτιών με ανταλλακτικά και τα προσωπικά είδη για την υποστήριξη των ιδιωτών αναβατών που τρέχουν μόνοι τους χωρίς τεχνική υποστήριξη μέσα στον αγώνα.

Η είδηση του χαμού του έφερε μεγάλη θλίψη σε όλους μας.

Χαρακτηριστικά αξίζει να αναφέρω ένα συμβάν που μας έφερε πολύ κοντά στο πρώτο μου DAKAR μέσα σε ειδική στο Rally  που κέρδισα το 2003, όταν είχε προσγειωθεί το ελικόπτερο που τον μετέφερε σαν αγωνιστικό διευθυντή για ανεφοδιασμό λίγα μέτρα πιο κάτω από τον ανεφοδιασμό των μοτοσυκλετών. Φτάνοντας η σειρά μου να γεμίσω με καύσιμα την μοτοσυκλέτα μου, ανακαλύπτω με έκπληξη ότι όλα τα κάνιστρα που γέμιζε το ειδικό βυτιοφόρο της Total ήταν άδεια χωρίς καύσιμα. Οι δύο Γάλλοι αντίπαλοι μου περίμεναν να επιστρέψει το βυτιοφόρο στη θέση του και να ξαναγεμίσει τα κάνιστρα με βενζίνη. Μέχρι να γίνει αυτό θα πέρναγε πάνω από μισή ώρα. Ο χρόνος για να ανεφοδιαστούμε μέσα στην ειδική ήταν μόλις 15 λεπτά. Έτσι σκέφτομαι το αυτονόητο παίρνω ένα κάνιστρο στα χέρια μου και πηγαίνω με τη μοτοσυκλέτα μου προς το ελικόπτερο όπου ο Hubert είναι έξω και παρακολουθεί τη διαδικασία. Με βλέπει με το κάνιστρο μπροστά μου και πάνω στη σέλλα, και με ρωτάει τι έγινε που πας με το μπετόνι ? Κύριε Auriol  του απαντώ ήρθα να πάρω καύσιμα από το βυτιοφόρο γιατί όλα τα κάνιστρα είναι άδεια, και αν δεν βάλω αμέσως βενζίνη θα χάσω την πρώτη θέση που κυνηγάω του απαντώ πολύ ευγενικά αλλά και πολύ αποφασιστικά. Και συνεχίζω προς το πρόσωπο του ότι σαν έμπειρος αγωνιζόμενος που ήταν έπρεπε να δώσει εντολή να γεμίσουν πρώτα τα κάνιστρα με καύσιμα και μετά να ανεφοδιαστεί το ελικόπτερο σας του λέω γιατί εμείς τρέχουμε κόντρα στο χρόνο. Εκείνος μου δικαιολογήθηκε μα είμαι ο αγωνιστικός διευθυντής και πρέπει να παρακολουθώ τον αγώνα, δίκιο είχε και αυτός, γεμίζω τα ρεζερβουάρ μου και φεύγω να συνεχίσω τον αγώνα μου. Το γεγονός αυτό έγινε στις 7 Ιανουαρίου του 2003.

Μετά από 12 ημέρες αγώνα και πολλές μάχες φτάνω λίγο πριν τον τερματισμό σαν νικητής στις 19 Ιανουαρίου στο Sharm el Sheikh. Έχω την μεγάλη τιμή να μου κάνει την απονομή ο Hubert Auriol. Όπως έχω ξετυλίξει την Γαλανόλευκη μου δίνει τα κύπελλα μου, με χαιδεύει φιλικά στο κεφάλι μου και με ρωτάει με ένα μεγάλο χαμόγελο : Εντάξει με τα καύσιμα ? Το θυμόταν το περιστατικό ! Τώρα είναι όλα εντάξει του απάντησα και του χαμογελάσα με πολύ χαρά !

Μέσα και από το Biker Spirit θα θέλαμε να στείλουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στις κόρες του Julie, Jenna, και Leslie και σε όλη την οικογένεια του DAKAR.

Θα τον θυμόμαστε πάντα με θαυμασμό, αγάπη και με τις καλύτερες αναμνήσεις γιατί  εκτός ότι πέρασε στο πάνθεον της ιστορίας σαν ένας από τους λίγους αγωνιζόμενους που έχουν κερδίσει το DAKAR με μοτοσυκλέτα και αυτοκίνητο, βοήθησε πολύ με την στάση του και τις ιδέες του νέους αγωνιζόμενους και γενικά στάθηκε πάντα στο πλάι του θεσμού αυτού βοηθώντας τον αγώνα του DAKAR και το μηχανοκίνητο αθλητισμό.

Αubert καλό σου ταξίδι στους ουρανούς και τις ερήμους που τόσο αγάπησες ….!

https://twitter.com/i/status/1348374051908186116

Related Posts